Czasem trzeba pogodzić się z przeciwnościami losu i pochylić głowę. Schyliłam ją tak nisko, że przez trzy ostatnie lata chodziłam zgięta w pół. Siedzę sobie z bagietką pod pachą, beret na bakier i siorbię tę kawę. Wróciłam do Francji. Zatem koniec z Mauritiusem? Nie tak całkiem do końca. Mauritius pozostanie w moim sercu już na … Czytaj dalej Mauritius w sercu, a książka na polskie półki
Przewodniki milczą. Promocja cmentarzy nie w modzie... Rok 1940. Atlantic, Milos i Pacyfic - stare okręty, wyładowane po brzegi nadzieją i nieśmiałą radością, przybijają do brzegów Ziemi Obiecanej. Tak zaczyna się historia licznej grupy uchodźców żydowskich (około 3600 osób z Polski, Austrii, Czechosłowacji oraz z Niemiec), próbujących przedostać się do Palestyny, by uchronić swe rodziny … Czytaj dalej Obiecana ziemia. Wojenna historia Żydów na Mauritiusie
Zwariowane, ale jakże wygodne miejsce! Wszystko pod ręką: oprócz tanich zabawek dla dzieci, butów, narzędzi i plastikowego sama-nie-wiem-do-czego-to-służy, w tutejszej aptece możesz kupić garnek, a w księgarni dostaniesz doniczkę, sznurki i szampon. czego ja tu szukam Jestem tu nie pierwszy raz, ale dopiero dzisiaj mam czas się rozejrzeć. Chyba tak należy się do tego zabrać... … Czytaj dalej Zaskakujące China Town (Port Louis)
Urlop na Mauritiusie Oprócz długo planowanych wakacji z rodziną, przyjacielem lub deską, przyczyną wizyty na Mauritiusie często gęsto bywa... przypadek. Pomyłka w datach (nie pasują Seszele), super promocja TUI (a widzisz Baśka?!), wygrana w TOTKA albo niespodziewany prezent od dziadka Romka. Zdarzają się jednak dużo bardziej przykre wypadki. Życiowe. Rozwód, śmierć bliskiej osoby, separacja, choroba, … Czytaj dalej Padłaś? Powstań! Popraw koronę i zasuwaj!
By uniknąć jałowych dyskusji ze starymi, zazwyczaj wracał tuż przed wschodem słońca. Wtedy jeszcze spali. Mógł wślizgnąć się przez okno na tarasie lub otworzyć skrzypiące drzwi i przejść korytarzem, tuż pod nosem rodzicielskiej sypialni. Wybierał zawsze pierwsze rozwiązanie, trzymając, na wszelkij słuczaj, klucze od wejścia w kieszeni. Wlazł przez niedomknięte okno i zdębiał. Ktoś zebrał … Czytaj dalej Czasy kolonialne to przeżytek. Czyżby?
Poezja w maurytyjskiej literaturze... Nigdzie tak bardzo jak tutaj, nie zastanawiałam się nad moim miejscem na Ziemi. Skąd pochodzę i dokąd się udaję. Co z sobą niosę, czego powinnam się pozbyć, co mogę podarować. Czego jeszcze muszę się nauczyć. Ten wiersz Leopolda Sedara Senghora to najgłębsza bruzda, jaka rysuje się jeszcze w maurytyjskim społeczeństwie. Kolor … Czytaj dalej Wiersz dla mojego białego brata
tylnymi drzwiami do raju - Mauritius 